Tarih: 28 Ekim 2025
Ekip: Batuhan Akkova, Ata Uğuryol, Kerem Akdeniz, Devrim Deniz Yılmaz, Emircan Korkmaz
Faaliyet Sorumlusu: Batuhan Akkova
Yer/Bölge: Niğde/Aladağlar
Rota: Mangırcı Klasik
Kamp Yeri: ORDOS Dağ Evi
Hava Durumu: Açık – Rüzgarlı
Kullanılan Ekipmanlar: Bivak, kask
Rapor:
Selamlar, Mangırcı çıkışımız 28 Ekim sabahı yürüyüş yapmak istememiz üzerine gelişti. Bir önceki gün ekip KDK (Ata, Kerem) ve BDK (Devrim, Emircan, ben) yapması üzerine bugünü Kazıklıali’de spor tırmanış yaparak geçirmeyi planlamıştık. Sabah dağ evinde kahve içerken tırmanış için yorgun olduğumuzu ve yürüyüş yapmanın daha iyi olacağına karar verdik. Ardından ben ‘abi mangırcı yapalım o zaman, zaten 2-3 saat sürüyor ve kolay bir patika yürüyüşü sadece. Rotayı da biliyorum zaten.’ demem üzerine hepimiz Mangırcı için anlaştık. Ardından Teknik kurul ile konuşup faaliyeti planladık.
28 Ekim
12.00’da Sarı Mehmedin Yurdu’nda olmak üzere dağ evinden yola çıktık. Ardından 12.15’te çantaları sırtlanıp yola koyulduk. Hızlıca Alaca yaylasına ulaştık. Ardından ufak bir aramadan sonra kilit denebilecek etabı bulup oraya yöneldik ve batonları etabın başında bırakarak tırmandık. Yukarı çıktığımızda ‘rotayı bilen’ ben biraz afalladım çünkü hangi yönden yükseleceğimizi anlayamadım. ‘Sağdan gitmeliyiz abi’ demem üzerine ekipçe garip yan geçişler yaparak zirveye doğru gitmeye çalıştık. Bir süre ilerledikten sonra buranın gitmemiz gerek yer olmadığını farkedip geri döndük, bu sırada 1 saat kaybetmiştik. Geri döndükten sonra etrafa bakındık ve kaya babası yapılmış olduğunu görüp oradan devam ettik. Yükseldikten sonra iki farklı çıkış seçeneğimiz vardı ve ben dönüşten emin olmak ekipten ayrı bir yerden yükseldim. Ekip uçurum kenarındaki güzel manzaralı yerden çıktı ve ortada buluştuk. Zirveye 16.35’te ulaştığımızda tahminlerimizden çok daha geç varmıştık, bu yüzden yarım saat kadar mola verdik. Dönüşe benim çıktığım yerden indik. Kilit etabı geçtikten sonra Alaca yaylasına doğru alçalırken, Emircan’ın talihsizlik üzerine kayıp düştü Cebinde kalan telsize burada veda ettik. Canı yanmasına rağmen bize iyi olduğunu söylediği için hızlıca ilerlemeye devam ettik. Alaca yaylasını geçtiğimizde hava kararıyordu, yayladan sonrasını karanlıkta indikten sonra 19.22’de Sarı Mehmedin Yurdu’na vardık.
Notlar:
- Rota kolay olsa da bir göz atmakta fayda var…
- Zirvede bayrak yok, bayrak arayışıyla hareket edilmemeli.
Sevgiler,
Batuhan Akkova
